YARADILIS AYNI

    Yazı yazmak.  Hatıraları ve fikirleri aynı anda hem ağaca hem akla kazımak. 

    Sonra da kazmak.  Elmanın çekirdeğine gelene kadar.  Gerisi gene kader.  Bazısı yanar bazısı dünyayı yakar.

    Üçüncü seçenek yakılan dünyanın içinde yaşamak,  yanmak,  kor olmak.  Gözlerinden başlamak kör olmak.

    Sonra sağır,  sonra dilsiz.

    Durmak lazım,  etrafa bakıp içime almak ise en büyük hazım.  Severim açık hava ve vadiler,  az birazdan lazım.  Ve tabiki de azarım,  bakmam kim türk kim kürt, tam burada,  şu anda,  hepimizi yakarım.

    Bunu duyan kurtlar gelir,  bulur ayaksız bir çocuk.  Ve kardeşi.  Ve Romus ve Romulus.  Bütün mitler aynı başlar,  bir anne ve çocuk,  yumurta mı yoksa tavuk.

    Fazla pişmiş omlet,  ayarı kaçmış.  Haz ile yaşayan bir millet;  aslında herkes azmış.  Bu entrikaların yad eder simgesi ise eş seçip birlikte yaşayan inatçı bir kazmış.




    Sen. Ben. O.

    Biz-Siz. Onlar.